Had Rensenbrink maar buitenspel gestaan
Op verzoek van onze teamcaptain een verslagje van het KNDB-bekeravontuur 2025 van WSDV. Het team bestond uit Moussa Coulibaly, Alexei Ovsyanko, Matthias de Kruijf en Erik van de
Weerdhof. (Bij het schrijven van de vorige zin werd me opeens helder waarom onze teamcaptain het verzoek om niet alleen voornamen op het wedstrijdformulier te zetten consequent negeerde.)
We begonnen met een 6-2 overwinning op OG Utrecht. Moussa had Auke Z. dermate snel en in dusdanig volle stand overspeeld dat daar welhaast iets tactisch gebeurd moet zijn, maar het fijne is me ontgaan. Matthias won vervolgens van Alfons O., Matthias gaf aan dat ook dit combinatief was. Cock van W. dacht te kunnen combineren tegen Erik, maar nadat hij de overblijvende stand zag
bood hij maar gauw remise aan, wat Erik na ampel beraad accepteerde. Alexei leek Arne van M. van het bord te zetten, won een schijf, maar in een rommelig laat middenspel kon zijn tegenstander
met een venijnig offer afwikkelen naar een macro-eindspel waarin de kansen verkeken waren.
Vlam in de pan
Ronde 2 tegen RDC Rijnsburg zat de vlam betrekkelijk vroeg in de pan bij Alexei, waarbij zijn tegenstander Richard K. een dam had, maar Alexei wel enkele schijven meer. (Of was het toch andersom?) De score werd echter geopend door Matthias, met een kleine combinatie tegen Marco de L. Erik moest even opletten om de remise veilig te stellen tegen Thomas W. Intussen was de stand bij Alexei veranderd in een schijf voorsprong zonder dam op het bord en kon hij nu wel een familielid van een WSDV-er verslaan. Dat Moussa zich in het eindspel liet truken door Richard M. was nog slechts voor de statistieken: 5-3.
Voorafgaand aan ronde 3 hoorde ik onze IJmuidense tegenstanders, voor de paring bekend was, overleggen dat hun strategie was drie remises te spelen en de teamuitslag te laten afhangen van een partij tussen Ivo de J. en mijzelf. Na overleg met onze teamleider lieten we onze opstelling ongemoeid maar ging ik (Erik) wel even fysiek aan het eerste bord zitten, om na het uitwisselen van de opstelling te verkassen. Voor iemand die de te kloppen man is kreeg ik vervolgens van Jesse B. opmerkelijk snel remise aangeboden, ook gezien de stand op zowel ons bord als de overige borden. Op het eerste bord leek Moussa wat voordeel te hebben, maar toen beiden richting damlijn gingen deelden Ivo de J. en hij eveneens de punten. Daarna zette Matthias zijn omsingeling om in een aanval die een stuk sterker was dan die van Martin van D., die er in een dunne stand niet meer aan te pas kwam. Nadat Alexei de punten deelde met Stijn T. was het opnieuw 5-3. Na afloop gaf IJmuiden desgevraagd aan dat ze hun opstelling niet hadden aangepast; ik zou het verkeerd hebben begrepen…
Complimenten
Ronde 4 opnieuw een 5-3, nu tegen Damcombinatie Fryslan. Hoe Alexei precies won van Luuk T. weet ik niet, maar op enig moment, niet ver in de partij, hadden beiden een schijf op een centrumveld dat normaliter altijd tot het terrein van de tegenstander behoort. Over Moussa’s remise niets meer dan de complimenten over zijn spel die zijn tegenstander Gerlof K. naderhand uitsprak. Matthias leek te gaan verliezen van Taeke K., maar blijkbaar bevatte het drie-om-drie eindspel waarin één van de stukken van zijn tegenstander een dam was en promotie voor Matthias nog ver weg leek toch nog remise. Erik hoopte na een goede opening in klassiek winstkansen te krijgen tegen Hans Z., maar na een niet tijdig onderkend offer van Dussault moest hij zijn plannen wijzigen en mocht eveneens zijn handen dicht knijpen met remise.
Na deze vier overwinningen stonden we alleen op kop en wachtte Witte van Moort. De spanning en concentratie namen toe en van de drie puntendelingen van mijn teamgenoten heb ik daarom weinig meer meegekregen dan dat Moussa tegen Yuen W. speelde, de positie van Matheo B. (getransfereerd?) er in een hekstellingspartij tegen Alexei op enig moment erg creatief leek uit te zien en dat Matthias in elk geval nooit het voordeel aan zijn kant lijkt te hebben gehad tegen Gil S. Erik moest spitsroeden lopen voor een punt, maar na een slecht middenspel, een vier-om-drie en drie-om-één eindspel te hebben verdedigd tegen Gerbrand H. was de 4-4 een feit en konden we ons opmaken voor de finale.
Hijken DTC
Aangezien het een toernooi volgens het Zwitsers systeem betreft was het geen echte finale, maar onze tegenstander Hijken DTC en wijzelf gingen samen op kop, dus de winnaar van de wedstrijd zou het toernooi winnen. In geval van gelijkspel was maar de vraag hoe het zou uitvallen, waarbij bovendien nog diverse achtervolgende teams zich met een overwinning in de strijd om de eerste plaats konden mengen. Erik was als eerste uit. Nog in een zeven om zeven voelde de remise tegen Roel B. als mogelijk, maar het mocht niet zo zijn. Bij Alexei stond toen een late middenspelstand op het bord, waarna de punten vrij spoedig werden gedeeld met Roland K. In een laat middenspel ging Moussa voor wat dat waard was voor twee schijven richting dam tegen Hans J. Bij Matthias werd intussen een spannend laat middenspel tegen Jan Ekke de V. afgewikkeld naar een eindspel, waarna Matthias blunderde en de Hijkense zege een feit was. Bij Moussa was inmiddels een eindspel ontstaan met beiden een dam en vier schijven. Het leek me met een eenvoudig plan tot grote kansen te leiden voor Hans J. De lezer moet zelf maar inschatten of Hans J. dit plan niet kon vinden of veel meer heeft gezien dan schrijver dezes. Nu werd het remise en 6-2 voor Hijken, dat daarmee de beker won. Zenderstad (met WSDV-lid Koos van Amerongen) kwam als achtervolger nog tot winst en pakte met tien punten de tweede plaats. Wij werden op weerstand derde met negen punten en 48 weerstandspunten. Dat zijn evenveel weerstandspunten als Hijken had, maar bij een gelijkspel hadden zij er één meer gehad en wij één minder, dus ook 4-4 was achteraf niet genoeg geweest. Dat maakt de nederlaag net een stukje minder zuur, zoals dat balletje op de paal van Rensenbrink vast ook beter te verteren was geweest als hij buitenspel had gestaan. Na de eerste teleurstelling kijk ik er dan ook positief op terug zo’n finale te hebben mogen spelen tegen een grote
tegenstander. Vooral dankzij de teamgenoten die dit mogelijk maakten!
Het succesvolle WSDV-viertal Moussa Coulibaly, Alexei Ovsyanko, Matthias de Kruijf en Erik van de Weerdhof (rechts, van boven naar beneden).
Foto van Michel Stempher
Verslag van Erik van de W.