Uitstel hielp niet: WSDV 1 – Warnsveld 8-4
Op verzoek van Warnsveld was de wedstrijd van ons provinciale eerste een week uitgesteld, dan zouden zij tenminste een voltallig team in het veld kunnen brengen. Uiteraard hadden wij daarmee ingestemd, en dat had inderdaad geleid tot een goed team van ‘Groot Zutphen’. Vooral aan de eerste twee borden zou de strijd hevig zijn, want tegen Pieter van Splunter en Gerrit de Bruijn hadden Wouter en Fred nog het een en ander te verhapstukken (mooi woord!). Fred had de vorige aflevering van Gerrit verloren en was gebrand op revanche, terwijl Wouter en Pieter al vaak de degens hebben gekruist in heel principiële partijen. Het werden inderdaad boeiende gevechten. Fred bestreed de Tshizhov-vuist van zijn tegenstander met subtiel centrumspel, en mede door een afwezige
kroonschijf kwam de laatste in ademnood. Zich moeizaam handhavend op het kerkhof leek een remise in zicht toen hij een blunder maakte: Fred combineerde eenvoudig naar winst. De eerste: 2-0
Tegen Pieter van Splunter nam ik vanuit de Ottink-opening met wit een ‘Harrie’, (Hoge Actieve Randschijf) op 15, waar Pieter het centrum met schijf 23 bezette. In dat systeem draait het om het witte veld 27. Als wit zich daar handhaaft krijgt zwart het moeilijk en is 15 heel sterk; zo niet, dan heeft wit nadeel en wordt 15 heel zwak. Twee jaar geleden hadden wij vanuit dezelfde opening dit ook al op het bord gehad. Ik was toen in een zetje gelopen, en kon nog net remise maken, maar inmiddels had ik een manier gevonden om de opstoot 23-28 op te vangen. Dat lukte wonderwel, en Pieter moest uitwijken naar het kerkhof, verloor een schijf en de partij. Na afloop zei Pieter dat hij deze opening niet meer zo ging spelen, voortaan! Er zat, achteraf bezien, een smetje aan deze partij, want Pieter blijkt een damzet te hebben gemist; tja, kan gebeuren. 4-0
Henk Kleinrensink speelde tegen Paul Olde Hanhof een uitgebalanceerde positiepartij, waarbij zijn tegenstander voortdurend op zijn hoede moest zijn voor onderhuidse dreigingen, precies zoals Henk het graag heeft. Maar alle problemen werden netjes opgelost, met als resultaat een evenwichtige remise. Inmiddels was Cor Langeveld bezig aan een fraaie partij tegen Dirk Halma. Cor viel aan als een held, en heerste al spoedig als een vorst over het bord. Hij besloot deze modelaanval met een keurige forcing, waarmee hij meteen het winnende punt scoorde: 7-1
Het leek een heel grote overwinning te worden, toen Robert-Jan vanuit een klassieke drukstand met een hele voorraad aan tempi in een voordelig eindspel belandde, met één schijf meer. Door een handige truc won hij de vrije schijf van zijn tegenstander, waarna de 4×2 volgens het boekje gewonnen moest zijn. Echter onze penningmeester kon geen duidelijk winstplan vinden, en sloeg een weg in die heel goed leek maar verrassend lastig te winnen bleek te zijn; zo moest hij toch nog met remise genoegen nemen. Het boek van Moser nog maar eens op naslaan.
De laatste uitslag was ook de leste. Wim van den Berg probeerde ook in de aanval te komen op zijn rechtervleugel maar dat lukte niet, en kwam daardoor wat vleugellam uit de opening. Al wist hij dit nog redelijk te repareren, toen hij echter uitweek naar een Harrie was dat in die stand een slecht idee. Hij verzeilde in een slecht eindspel en moest de strijd staken. Maar intussen hadden we al gewonnen: WSDV – Warnsveld 8-4.
Wouter van Beek
Wageningen 1-11-2024