Wsdv

Een Gelderse El clasico

Wageningen – Huissen is altijd een bijzondere wedstrijd, de Gelderse El clasico zou je kunnen zeggen. De grote confrontatie is in de Nationale competitie, maar de kleine mag er ook zijn, de Gelderse broederstrijd. Op 1 oktober was het weer zover, en Huissen kwam in de Doorbraak voor een revanche. Wij zijn de regerend kampioen, en destijds verzegelde onze overwinning op Huissen ons kampioenschap. Op dat moment hadden we een superteam bijeen geharkt, met Alexander Shvartsman, Simon & Tjeerd Harmsma, Daryah Tkatchenko, Fred en ik, en toen wonnen we nog maar met 8-4. Dit keer hadden we een meer ‘home-grown’ team en mikte ik op een gelijkspel. Dat lukte niet helemaal en de revanche was een feit. Arie Jansen van Doorn, net terug uit Drancy en gelauwerd uit het WK veteranen gekomen, kruiste de degens met grootmeester Jos Stokkel, en dat liep niet lekker. Hij kwam in de opening met zwart onder druk te staan, moest uitwijken naar veld 35, en werd op rechts in een KVO genomen. Kortom, hij sneefde vrij snel.
Onze supersubs Cor Langeveld en Simon Oosting deden het daarentegen prima: Cor kwam tegen Remco Vredenberg wel onder druk te staan, maar maakt bekwaam remise, terwijl Simon zijn tegenstander Rob Schrooten, na een aanvankelijke halve hekstelling, in een heel voordelig klassiekje manoeuvreerde. Misschien had er iets meer in dat eindspel gezeten want Rob was redelijk opgelucht met de remise. Fred Ivens, ook terug uit Drancy, had de grootste moeite om iets te bereiken tegen het soliede klassieke spel van Jos Lamers. Ik vreesde voor een remise– die was niet ingecalculeerd – maar Fred wist in het eindspel nog een volstrekt onverdiende overwinning te behalen. Mooi meegenomen. Henk Kleinrensink, met zijn gebruikelijke geduldig positiespel, had Theo Berends – nooit te onderschatten – wat veel terrein gelaten, en kwam in de problemen en moest vertrouwen op zijn verdedigende kwaliteiten Ik probeerde Fleur Kruysmulder – die nog nagenoot van haar overwinning op Harm Wiersma! – onder druk te zetten. Zij had een zwarte Harry op 36, en het werd een scherpe partij, waarin alles hing op de zwarte controle over veld 24. Ik dacht overwicht te krijgen, maar dat liep anders. We komen er in na 34. 43-39, een zet die 13-19 verhindert.

Fleur Kruijsmulder

Capture1

Wouter van Beek

Voor wit moet 24 weg, anders kom ik in de problemen. De beste manier is opkomen met 45 waardoor 13-19 verhinderd blijft. Ik denk het directer te doen : 35. 39-34? 13-19! Tja dat kan nu want na 34-29 volgt 18-23. Ik zie dat hiermee de partij is gekanteld, en berekende om hier remise te maken met 45-40 – zie analysediagram – (18-23) 47-42 (23×43) 37-31 (het enige tempo, 36×29) 34×1 (26×37) 1-6 en remise.

Analyse diagram

Fleur

Capture2

Wouter

Ik dreig uiteraard met 28-22 en 38-32, maar ik zag ineens dat ik hier na 8-12! die dam helemaal niet zou kunnen nemen ; immers er volgt na de dam op 3 (12-17), 3×21 en (16×27) en door mijn ongelukkige opstelling op links is dit eindspel verloren. Dus in plaats van 45-40 speel ik toch maar 36. 34-29 (18-23!) 29×18 (8-12) 18-13(9×18) en ik sta heel slecht. Met kunst en vliegwerk weet ik hier nog remise van te maken, een narrow escape.

WsdvP1 huissen

Hing dus alles van Henk Kleinrensink, maar Theo overspeelde hem in het eindspel, en zo was de revanche voor Huissen compleet : 7-5. Jammer, maar helaas. Volgende keer is het weer onze beurt!

Wouter van Beek

Foto van Jozef Linssen