Eén kratje dit keer
Er was eens een groot dorp in Overijssel, dat Dedemsvaart heet. In dat grote dorp wordt al 35 jaar een groot damtoernooi georganiseerd, dat ook nog eens erg gezellig is. Op 28 december togen Jozef Linssen, Marjory Feyt en Marlijn Moene in alle vroegte in het stevige donker en vooral in een grijze atmosfeer naar Dedemsvaart. Vorig jaar meldde ik dat we afreisden naar het lommerrijke Twente. Lommerrijk: ja, maar Twente: Nee. Ik werd meteen op de vingers getikt door een kenner uit de streek. Dedemsvaart ligt in het Vechtdal in Salland. Zo, dat is ook weer rechtgezet. We kwamen ruim op tijd aan en werden meteen getrakteerd op een gebakje vanwege het lustrumjaar. Het toernooi kende ca 125 deelnemers. Na de nodige en onnodige welkomstwoorden gingen we dan ruim na tienen van start. Wat zou het toernooi ons brengen?
Marjory zat in een sterke groep en verloor een keer en speelde twee keer remise. Dat was voldoende voor een derde plaats in de groep. Jozef verloor, remiseerde en won elk 1 keer. De andere groepsleden deden exact hetzelfde. Dus moest de groep weer opnieuw beginnen met een sneldamtoernooi. De winnaar werd bekend en de nr 4 ook, maar de nummers 2 en 3 eindigden weer gelijk. Jozef was een van die gelukkigen of ongelukkigen. Verder met het sneldammen dus, met steeds snellere speeltijd. Jozef trok aan het langste eind en won en kreeg daardoor een volgens de organisatoren overheerlijke Sallandse rollade mee. We zullen het proeven en evalueren.
Marlijn verkeerde in bloedvorm. Zij won twee keer en remiseerde eenmaal. Hiermee werd zij groepswinnaar en kon voor het derde jaar op rij het klassieke kratje met diverse streekproducten mee huiswaarts nemen. De terugreis verliep identiek aan de heenreis: donker en grijs! We kunnen terugzien op een geslaagde en gezellige damdag daar in dat grote dorp.