Een mooie beker!
En dat is het, een mooie beker. ‘We’ wonnen namelijk in het team sneldam-kampioenschap van Gelderland de eerste prijs in de Eerste klasse! Yes!! En wel afgelopen vrijdagavond, in Hengelo, Gld. Het is altijd een eind rijden, maar de ontvangst in de verre Achterhoek is altijd allerhartelijkst, en natuurlijk is er dan een zaal vol oude bekenden. We waren er gekomen met een nogal Franstalige auto: Mickael Binato, net terug uit Parijs, ikzelf net terug uit Marokko, en Moussa Coulibaly, zeker niet terug naar Bamako. Plus Majorie Feyt en Jeroen Gijsbers. Jozef had ons ingeschreven in de 1 e klasse, dat kon gezien de deelname in de Gelderse competitie. Ik was mee als non-playing captain, in de hoop dat de leiding mij zou toelaten als wisselspeler, invaller eigenlijk. Maar dat was duidelijk niet de bedoeling – het moesten vaste teams blijven. Jammer, maar niet getreurd.
Beide klassen speelden in één Zwitsers systeem, dus we moesten ook tegen de ‘grote jongens’. Wel, het ging prima: we liepen eerst Ede onder de voet, speelden gelijk tegen Lunteren (yes!), wonnen van Laren en verkeerden ineens ergens hoog in de ranglijst. Huissen zette ons wel weer met de voeten op de grond, maar Hengelo was weer een willig slachtoffer. Goed, we lieten wat lopen tegen Doetinchem 2 (4-4) en verloren regulier van Doetinchem 1, maar al met al was het prima gegaan.
Majorie Feyt – de enige vrouw in een zaal vol mannen! – speelde als een vorstin, aanvallend en sterk. Ze mocht dan soms in een zetje lopen, maar bleek vrij goed in remise maken met een schijf minder. Jeroen zette een hele serie blauwe vermeldingen op zijn naam, mooie remises een winst en verloor alleen wanneer de tegenstander meer dan 400 ratingpunten meer had. Bravo. Mickael Binato was wellicht nog moe van de reis, want hij was niet ‘dans son assiette’, zo zeggen ze dat in Frankrijk. Hij zette de partijen goed op, maar dat ging te langzaam. En in tijdnood greep hij nogal eens mis. Dat laatste werd ruim goed gemaakt door de andere francofonie, Moussa! Wie er ook tegen hem zat, grootmeester of wat dan ook, werd resoluut aangepakt, en daarna weg gecombineerd. Het was een genoegen om aan te zien, ik heb staan genieten als capitano! Alleen Odin Mol bereikte remise, en die heeft een rating van 1460! Topscorer met 13 uit 7 aan bord 1! Achteraf zei hij: ‘Al die titels interesseren mij niet, alleen wat er op het dambord staat.’ Goede instelling, om te onthouden.
Zo eindigende we ruim als eerste in onze categorie, en hadden we zelfs als hoofdklasseteam geen gek figuur geslagen: op de vijfde plaats van de hele ranglijst, hadden we vijf hoofdklasseteams achter ons gelaten. De beker en de foto hebben we ruim verdiend!
Wouter van Beek