Een regelmatige overwinning
Hoogeveen 2 staat bekend als een grillige tegenstander, die lastig kan zijn voor iedere tegenstander, en wiens huidige plaats op de ranglijst geen recht doet aan hun slagvaardigheid. Aldus waren we gewaarschuwd door onze teamleidster Ester van Muijen. Het was trouwens ook een match waarin vrouwen een verfrissend grote rol speelden, een kwart van de deelnemers, en zij scoorden goed!
De toon werd gezet door Tjeerd Harmsma, die zijn tegenstander een echte Utrecht-aanval in lokte, om deze vervolgens zowel op links als rechts vast te zetten. Zo heeft Herman Hoogland, de Utrechtse wereldkampioen het ons niet geleerd! Het schijfoffer van Siebe Kortleven leek nog wat compensatie op te leveren, maar een slagzetje betekende een eind aan zijn aspiraties. Ook mijn buurman op bord 7, Alex Ovsyanko kreeg snel een winnende positie op het bord. Zijn – eveneens – jonge tegenstander Bert Jan Kortleven dacht de witte aanval van Alex te compliceren door hem te forceren naar 23 te slaan, en kwam toen tot de ontdekking die velen voor hem hadden gedaan, en wel dat dit een heel slecht idee is. Alex maakte het keurig af, en won snel. Tegen onze Luise Gabbert zag Elise Schouten – de twee kennen elkaar goed – een bekende, maar altijd lastige combinatie in een gesloten flankspelstand, niet op tijd aankomen, en verloor de zwarte schijf 23. Het leek er even op dat de witte schijf op 19 teruggewonnen kon worden, maar Luise liet klip en klaar zien dat dat niet het geval was. Mooie partij en nette winst, leerzaam.
En zo stonden we halverwege de middag met 6-0 voor. In principe zijn dan verder remises genoeg, en dat is precies wat er kwam. Ik had met zwart zelf Nicole de Vries onder druk gehouden door het hele middenspel heen, met een flinke tempovoorsprong en een lastige schijf op 29. Nicole speelde het echter zeer zorgvuldig, wachtte lang met naar 28 gaan, gebruikte wel veel tijd maar voorkwam grotere problemen. Enfin, ik bereikte niet meer dan een gelijkspel.
Bord 1 was het toneel van de topontmoeting, Johan Sterrenburg tegen het snel komende talent Wouter Sosef. Johan wrong zich met wit in interessante bochten om een aanval te krijgen over 24, en dat lukte uiteindelijk. Hij kreeg echter niet de controle over zijn linkervleugel, met een boeiend middenspel als gevolg. Johan leek het betere spel te hebben, maar Wouter (de andere dus van die naam!) kon combinatoir afwikkelen naar een eindspel dat voldoende garantie bood voor remise, 1-1 dus, ofwel 8-2. Ondertussen speelde Ester een mooie Harrie-partij tegen Remco Oostindjer. Haar zwarte schijf op 36, vanuit een bekende opening, tekende de partij. Ester leek erin te slagen om de witte stand aan banden te leggen via een kleine KVO,en kwam een schijf voor, maar Remco ontsnapte naar remise. Enfin, dat was het winnende punt, dus onze captain deed haar plicht.
Tegen Yulia Bintsarova, nog een aanstormend talent, speelde onze oer-Wageninger en routinier Henk Kleinrensink een zorgvuldige positiepartij die nergens tot ontploffing kwam. Na wederzijdse onderhuidse dreigingen kwam het tot een gelijkwaardige remise. Anders was dat bij Robert-Jan van Steenbergen, die tegen Joop Wind unverfroren aanviel met wit, over 24. Hij werd echter opgezadeld met een lastige linkervleugel, waardoor de Hoogeveense nestor tijd kreeg om 24 te belagen. Dat lukte uiteindelijk wel, geen schijfwinst maar wel een doorbraak op de witte rechtervleugel. Het witte centrum was echter sterk genoeg om niet echt in de problemen te komen, en Robert-Jan bereikte een nette remise, de laatste. En zo werd het, eigenlijk heel regelmatig, 11-5. Weer een overwinning, we moeten nog uitkijken om geen kampioen te worden ….
Luise tegen Elise
Foto Alla Ovsyanko