Over een finesse en een kortsluiting: DUO – WSDV 2
Fred had zich al ingesteld op een tegenstander met beperkt initiatief en dat was precies wat er gebeurde. Gep Leeflang volgde een strategie die heel goed zo genoemd kan worden, met de nadruk op beperkt, want door de zwarte strijder op 23 een aantal keren af te ruilen, leek hij met wit wat druk uit te oefenen. Echter, de rest van de stand was er niet naar, en zo kwam Fred stevig op 24 en 23 te staan, en moest wit vechten voor 27. Zo zag het er nog even naar uit dat Fred voordeel had, maar dat viel tegen en na een wit offertje werd de vrede getekend.
Tegen die tijd was overigens al duidelijk dat het erom ging spannen. Wij hadden genoeg aan gelijkspel, om in onze A serie kampioen te worden, maar DUO werkte bepaald niet mee. Het leek er misschien even op, toen Alex Ovsyanko zijn tegenstander onder grote druk zette. Gerrit Wassink was het merendeel van het bord kwijt, maar dacht met 35.49-44 schijf 24 van Alex af te kunnen ruilen, met wat tegenspel. Echter, hij werd verrast door 17-22, en de hele witte actie ging niet door wegens de zg. Wiersma-finesse: wit moest de andere kant opslaan, en dan volgde 18-22 met doorbraak naar 43. Nu was het bijna even snel uit.
Maar de Wageningse hoop was fragiel, want zo goed ging het elders niet. Jesse van Beek kreeg geen echte winstkansen. Hij speelde tegen zijn gelijk ‘gerate’ tegenstander Jochem Zweerink een zeer bekende variant uit de 32-28 19-23 opening. In de match om het WK zagen we verschillende scherpe vertakkingen van dit speltype. Jesse ontwikkelde wat druk op de witte lange vleugel, maar die sloeg niet door. Toen de stand gesloten leek te worden, wikkelde Jesse maar af naar een gelijkwaardige remise, voordat hij last van tempi kon krijgen.
Inmiddels was het bij de andere borden fout aan het gaan. Ester van Muijen leek goed uit haar Roozenburg-avontuur te komen, toen Hans Rinner de dure dam na 25. …11-17, 26. 24-19! niet aandurfde; waarschijnlijk terecht trouwens. Hij loste met 18-22 en Ester kwam beter. Wij, onschuldige toeschouwers, konden toen nog dromen van een tweede overwinning voor het team, maar helaas, helaas, hoe wreed werden onze dromen verstoord, de grond ingeboord, en tot gruis verbrijzeld! Tot en met de 51 e zet ging het prima, maar toen sloeg een soort kortsluiting toe bij onze teamleidster. Zij dacht door een ‘hoog biggetje’ winstkansen te creëren, maar na het offer 53. 21-27, en de krachtzet (12-18) kon ze meteen opgeven! De troost achteraf: ‘Tja, dat kan gebeuren’.
Op de anderen borden ging het evenmin goed. Luise Gabbert was tegen Peter Schellekens via de genoemde 32-28 19-23 in een Roozenburg beland, maar dan één waarin zwart (Luise) veld 24 niet kon bezetten. Toen dat eindelijk kon, kwam ze niet onder een ruil uit die haar centrum spleet, en schijf 24 uiteindelijk deed sneven. De schijf extra werd vakkundig afgewerkt naar winst voor DUO.
Ontsnapping
Zelf was ik ontsnapt tegen Tom Rinner, de broer van … . Na een ingewikkelde opening met een soort kettingstelling, hadden we een dynamische situatie op het bord, waarbij we beiden de strategische ruil naar het centrum hadden voorbereid. Toen ik wat onvoorzichtig met (47-42?) afwachtte in een stand vol gaten, kwam ik na 16-21! in een combinatienet terecht. Zelfs het dubbeloffer dat even leek te helpen, werd vervolgd door een ingenieus antwoord van zwart, waarin hij toch naar dam ging. Mooie afwikkeling. Die dam kostte echter wat, en ik kon genoeg vangstellingen bouwen om het hem lastig te maken. Vermoedelijk heeft Tom ergens winst gemist, maar ik bereikte een benauwde, en daarom zeer gewaardeerde remise.
Dat laatste kon niet gezegd worden van Robert-Jan. Hij werd hardhandig van het bord gezet door de sterkste DUO-er, Peter Hoopman. Robert-Jan’s poging tot een halfopen omsingeling stuitte namelijk op de totale weigering van Peter om naar de kant te gaan. Na verlies van het centrum, plus nog een open Ghestem-doorstoot van zwart (23-29), kwam er nog een curieus laat middenspel op het bord, met offer en tegenoffer, waarin wit toch, helaas, uiteindelijk werd gevloerd.
Daarmee was het 10-6 geworden, en was DUO kampioen. Dat was niet onze bedoeling natuurlijk, maar we feliciteren hen hartelijk – hun overwinning was volstrekt verdiend. Wij gaan de beslissingswedstrijden in, over twee weken. (Wouter van Beek)
Foto: Fred Ivens Bijschrift: DUO lachte – hier via Hans Rinner – het eerst én het laatst.