Harderwijk 2 te sterk voor WSDV 4
De start van de Nationale Competitie had voor WSDV een feestelijk openingsakkoord moeten zijn, maar het werd eerder een valse toon uit een krakkemikkige blokfluit. Harderwijk 2 ging met de punten aan de haal. Al bij de opstelling liep het mis: Marjory Feijt was afwezig en captain Jozef Linssen mocht in vliegende vaart doorschuiven naar WSDV 2. Dat team verscheen met zeven man achter de borden – bij voetbal nog net acceptabel, bij dammen toch vrij kansloos zou je denken. Toch won WSDV2. Blijkbaar is één lege stoel soms sterker dan een volle.
Op de borden in Wageningen:
- Jos van Deelen trapte in een klassieke 4-om-4 naar dam. Daarna kon hij zijn schijven inleveren bij Wout Mensink – het ging zo vlot dat de toeschouwers zich afvroegen of het een simultaan was.
- Erik van Wingerden, Jeroen Gijsbers en Henk Beumer noteerden drie keurige remises. Daarmee bewezen ze dat remise maken wel kan, maar dat je er nog steeds niet mee wint.
- Gerhard Gerritsen nam zeeën van tijd, maar verdronk in het eindspel tegen Wouter van de Berg. Tussenstand: 3-7.
- Wim van de Berg kwam de even sympathieke Bert Foppen tegen, die een fraaie slagzet produceerde. Wim moest daarna met een schijf achter doorspelen. Dat is een beetje alsof je in de file staat met één band lek: je weet dat je nog wel even vooruitkomt, maar de eindbestemming haal je niet meer. Foppen reed het verschil dan ook rustig uit naar de winst.
- Gelukkig bracht Kees Maliepaard verlichting. In zijn bijrol als plaatsvervangend teamleider speelde hij de hoofdrol tegen Jan Pluim. In de tijdnoodfase deed Pluim een zet waar zelfs de digitale klok spontaan rood van aanliep. Kees glimlachte en dacht: “Sinterklaas is vroeg dit jaar.”
- Wim van Mourik en Gwen van Ark besloten tot een bloedeloze remise. Volgens de toeschouwers zat er meer spanning in de vraag of de koekjes bij de koffie nog op tijd werden aangevuld.
Het mocht allemaal niet baten: Harderwijk 2 nam de matchpunten mee naar huis. Voor WSDV 4 rest de wetenschap dat de competitie nog lang is – en dat humor, gelukkig, geen bordpunten kost.
(verslag door Gerhard Gerritsen)