Zomaar – Henk – tegen – zomaar – Kees, op een leuke WSDV-avond.
In de onderlinge competitie spelen we — ach, wat heet het, — gewoon om des keizers baard.
Henk en Kees kennen elkaar al jaren en maakten er weer eens wat moois van.
De partij staat op toernooibase!
Kom dacht Kees: Ik doe een offer:
- 22-28
- 33×22 24-29
- 44-40 12-17
- 35-30 17×28
- 27-22 Ach, denkt Henk,ik offer terug,want 18×27 mag toch niet.
- 28×17
- 39-33 En ik pik een zwart schijfje mee!
- 23-28 !! Oei boemerang !
- 34×3 28×26
- 3×21 25×45 Hé, nu sta ik ineens drie schijven in de min.
Misschien nog even een schijfje meepikken?
- 21-32? 11-17! Tja, als alles verkeerd gaat, ook dat dan nog maar.
Gefeliciteerd en beterschap! Kees heeft griep. Toch goed geslapen Henk?
============================================================================.
Ik speel Puzzel van de Dag op Lidraughts, als ik zin heb.
Dan kom je wel eens een stand tegen waarvan je denkt dat je de goede oplossing hebt.
Dit een stand waarbij ik mij niet realiseerde dat omwisseling van zetten door het programma anders zou verlopen dan ik voor ogen had.
Het gevolg was dat ik werd teruggegooid van 3536 naar 3006.
Nog steeds niet slecht, maar volg even mijn gedachten:
Als ik hier speel: (21-27) 32×21 (29-33) 38×18 (13×44) dan is het goed. OK
Maar ik bedenk hier dat ik Wit ook fout kan laten slaan. Dus:
(29-33) 38×18 (21-27) 32×21! Prima, denk ik. Precies wat ik wil.
(26×17) ! FOUT antwoordt Lidraughts: Het programma accepteert het niet. Nog voordat het wordt uitgeslagen 30 punten kwijt
Er zou moeten volgen dacht ik:
22×11 (13×44) En schijfwinst voor zwart. Mooi niet, dus! Dat dacht ik op dat moment.
Maar wie had er toch gelijk: Lidraughts! Ik had even niet goed opgelet.
45-40 !! (6×17) Ik stond nog op slag!
Achteraf goed te zien, maar dat zie je wel vaker bij dammen.
Wim van Mourik