Ik verschalkte Roel Boomstra !
Wouter van Beek
Tja, een verslag hoort natuurlijk niet zo te beginnen, met jezelf in de titel, en zeker niet een verslag van een teamwedstrijd, maar vandaag kan ik het niet laten. Het was het slot van de lange dag van zaterdag 20 juni in Utrecht, het NK Rapid teams. Wij waren WSDV 2 en we moesten in de laatste ronde aantreden tegen de reuzen uit het damuniversum, het kwartet van superpower Hijken. Onze topvrouw, Daryah Tkatchenko, speelde tegen Martin Dolfing, Mousa tegen de grootmeester-filosoof Hans Jansen, Fred aan bord 4 tegen Wouter Sipma, en ik mocht tegen niemand minder dan Roel Boomstra. Een legende worden voor je 30e is niet eenvoudig, maar Roel is zo’n legende, en ik zei hem dat ik het een eer vond om tegen hem te spelen. Naast mij sprak Fred me moed in door te zeggen, dat de Israëlische grootmeester Avraham Gendlerman (WK Amsterdam 1976) ooit had gezegd, vlak voor een partij tegen Harm Wiersma: ‘Wiersma heeft ook maar één hoofd’. Prachtig. Enfin, wat doe je tegen iemand met ruim 300 rating punten meer ? Je valt aan, en ik viel woest aan. Daarmee had ik tegen Sven Winkel ook al een remise gescoord ; maar ja, al heeft ook Roel maar één hoofd, hij houdt het wel heel koel.
Eerst de opening. Op Roels 33-29 ruilde ik 20-24×24, een geweigerde Keller dus. Na het standaard 34-30 en later 30-25, ruilde ik 25 af met 14-20 en bouwde een Tsjizhov-vuist op, u weet wel zo’n punt met 15/20/24/19/14/13, en nog wat schijven er achter. Roel liet mij nog meer tempi winnen en 31-26 met 17-21×21, en ik kwam op 27 terecht. Woest! Roel hield mijn vuist vast met een klaverblad, en 27 moest naar 36. Een soort Ham-variant; dit is een benaming voor de oudjes, een klassieke overwinning van Philip Ham op Maurice Raichenbach; Ton Sijbrands weet wel waar en wanneer dat was. En zo kwamen we bij de volgende stand :
De woestheid is duidelijk. Na 32. (37-32) kon ik eruit: 33. 24-29 33. 33×24 20×29. 34. 43-39 19-23! Dreigt 22-27 en 29-34. Onze oud-wereldkampioen – ook voor hem was het een lange hete dag – speelde 35. 39-33? Als zwart terug moet met de 2×2 of 3×3 krijgt wit beter spel. Maar … er zat een finesse in: 14-19! 36. 33×24 22-28! 37. 41-37* 28-33 38. 38×29 23×45. 39. 49-44 15-20! 40. 25×23 18×20. Niet onbekend als principe, maar wel verrassend.
Ik kon mijn ogen niet geloven, want hiermee sta ik finaal gewonnen. Roel zei achteraf dat hij hier op had willen geven, maar dat doe je niet met een team. Doorspelen dus – en in de rest van de partij had ik beter kunnen spelen, dat zeker – en het kwam tot een 5 om 2 stand, die lastig was maar waarschijnlijk nog wel te winnen. Echter, ik was teveel gefixeerd op dat eindspel en ging door de klok. Met winst hadden we gelijk gespeeld tegen Hijken, nu verloren we. Enfin, de partij was voor mij, de punten waren voor Roel en de titel voor Hijken. Volgende keer mag dat andersom….
Natuurlijk waren er veel meer partijen, en mooiere combinaties, kijk maar op toernooibase, maar dit was voor WSDV toch wel het dramatische hoogtepunt. Voor een dammer gaat het toch om de partij, niet om die punten? Toch? Nou ja, voor mij wel…. hoewel …. Een mooi commentaar van Paul Oudshoorn was: ‘Of het allemaal deugt weet ik niet, maar dit is wel wat het betekent om te spelen’. Dank, Paul.
Er waren natuurlijk ook scores, heel veel. WSDV had twee teams. Ons jonge sterrenteam met Alex Ovsyanko, Simon Harmsma, Machiel Weistra en Emre Hageman had zich vorig jaar met een derde plaats gekwalificeerd, en via de Gelderse competitie had ons 2de team zich geplaatst. Dat laatste bestond uit Daryah Tkatchenko, Mousa Coulibaly, Fred Ivens en mijzelf, internationale allure gepaard aan grijze ervaring. Beide teams hebben best gespeeld; ons eerste won tegen Hengelo, Wapenveld, en Schiedam, maar verloor van Westerhaar. En moest WSDV, de aanstormende talenten, tegen het tweede, u weet wel internationaal + grijs. Spannende pot die het tweede had kunnen winnen, als ik niet in een gewonnen stand tegen Emre door de klok was gegaan. Die klok was voor mij deze dag wel mijn Nemesis, maar de punten kwamen hier tenminste goed terecht. Daryah, Mousa en Fred hebben uitstekend gespeeld én gescoord, ik speelde goed maar scoorde beroerd. Moet ik toch wat aan doen.
Onze jeugd eindigde op de vijfde plaats, genoeg voor een plaatsing voor volgend jaar, het tweede op de elfde plaats. Ook niet slecht. Machiel eindigde zelfs 3e op de topscorerslijst, een geweldige prestatie. Sorry, Machiel, ik had natuurlijk veel meer over jou partijen moeten vertellen, maar wie Boomstra heeft gevloerd wil dat wel even kwijt.
Wageningen , 21-6-2026