Plus minus ‘helaas’
Voor ons ‘Zuiderlingen’ is Huizum natuurlijk erg ver weg; voor de Friezen ligt dat wat anders, die zijn aan de afstanden met ‘Holland’ (inclusief Gelderland) gewend. Maar een goede ontvangst krijg je altijd in het dorpshuis Ien en Mien in Goutum. Voorzitter Jan Nagel roemde de kracht van WSDV 2, de individuele gasten bij naam noemende, en voorspelde dat Huizum het moeilijk zou krijgen. Dat viel erg mee, want we legden de gastheren niet echt het vuur aan de schenen. Na een uur of twee zag ik nog nergens echt voordeel bij ons: Arie was zich aan het verdedigen tegen combinatieve druk op zijn centrumschijf vanwege een randschijf, Fred zat vergeefs te proberen in een klassiek van een zwakke rechtervleugel van Tjalling van den Bosch te profiteren, en Matthias zocht even tevergeefs naar halfopen omsingelingskansen in zijn klassiekje. Toen kwam nog Ester in de problemen door een handig offertje van Anton Schotanus. Enfin, winst was ver weg. Gelijkspel zou een mooi resultaat zijn.
De partijen van de anderen gaf wat meer hoop. Robert Jan van Steenbergen kreeg misschien niet veel greep op zijn tegenstander in hun klassieke duel, maar dat gold ook voor Sietse Nagel, met een gelijkwaardige remise als resultaat. Luise speelde een gedurfde omsingeling tegen Jan Adema, maar kreeg onvoldoende greep op diens witte centrum. Gelukkig slaagde hij er niet in zijn voordeel te verzilveren en bereikte onze vice-wereldkampioene meisjes een gelijkwaardige remise. Fred had inmiddels laten zien dat zijn lastige opstelling-op-links gecompenseerd werd door combinaties, remise, terwijl Ester heel handig Schotanus een dam afsnoepte en remise forceerde. Voor haar geen echte revanche voor vorig jaar, maar in elk geval beter. Matthias kon geen potten breken in zijn klassieke stand, zijn tegenstander kon los ruilen, dus remise, blauw voor zijn opponent.
Ik had zelf een flankspelstand met enige druk tegen Jacob de Vries, met wat perspectieven. Maar toen ik de druk wilde opvoeren liep ik in een verrassende combinatie, 5 om 5 met doorbraak op termijn. Vermoedelijk gewonnen, maar toen mijn tegenstander het wat te ‘clean’ probeerde te winnen, was de remise niet moeilijk te vinden. Gelukkig maar. Onze jongste groeidiamant, Alex Ovsyanko, trof de nr. 1 van Huizum, Rein van der Pal. De twee speelden als grootmeesterlijke routiniers een theoretische ruilvariant uit het Keller-universum, maar Alex kon niet voorkomen dat hij onder druk kwam. Mogelijk heeft Van der Pal de winst gemist, dat is voor de geleerden om uit te vogelen, maar in de partij kwam het tot een gelijkwaardige – en diepblauwe – puntendeling.
Resteert de partij tussen Piet Bouma en onze Arie. De laatste had zich onder de druk uitgewerkt, en was bezig met een veelbelovende doorbraak. Op dat moment vergat hij zijn klok in te drukken, en zo verloor hij in een veelbelovende stelling door tijdoverschrijding. Onze eerste nederlaag: jammer, en dus helaas.
Het ‘plus minus’ in de titel komt door de berichten van de concurrentie: concurrent DUO had ook verloren, en we staan nog steeds bovenaan. Met winst waren we praktisch zeker geweest, nu wordt het nog spannend. We zullen zien.
Verslag van Wouter van Beek