Weer nederlaag WSDV 4
WSDV 4 toog naar Heino om daar de strijd aan te binden met Hartholt Olie Heino Zwolle CT. Dat is een hele mond vol, maar dammen kunnen ze wel. De start voor WSDV 4 was desastreus. Immers, al na 7 zetten liep Nathan van Beek in een, jawel, Haarlemmerzet met een verlies van 2 schijven. Het zetje was niet eens goed verborgen. Misschien toch de spanning om mee te spelen? Wie weet. Enfin, dit had niet gemogen. Volgende keer beter en dan goed opletten. Het duurde wel nog enige tijd voordat Nathan de partij opgaf, maar het was vechten tegen de bierkaai.
Erik van Wingerden had ook zijn dag niet. Hij liet zijn lange vleugel onnodig helemaal opsluiten en kwam daar uiteindelijk niet meer uit. Toen hij een schijf achter stond nam hij wel nog een mooie gelijkwaardige ruil, maar hij bleef een schijf achter staan en het pleit was snel beslecht. Ook Henk Beumer liet zijn lange vleugel helemaal opsluiten. Hij kwam er met hangen en wurgen nog wel uit, maar de stand was niets meer waard en Henk liep helemaal vast. Jozef Linssen deed iets terug. In een spannende partij met veel dreigingen werd het de tegenstander toch te machtig. Jozef toverde een fraaie dam op het bord en liet de tegenstander ook naar dam lopen, maar deze kon geen dam halen. Toen hij dat toch deed, waren de punten snel binnen. Jeroen Gijsbers had in eerste instantie geluk dat zijn tegenstander vanaf de 40 ste verschillende keren de winnende zet kon spelen, maar dat werd overzien. Daarna liep Jeroen in een uitgebreide hielslag en Jeroen kon het meteen opgeven. De stand was 8-2. Normaliter “kat in het bakkie” voor Hartholt Olie Heino Zwolle CT, maar dat was toch niet helemaal waar. De drie nog spelende WSDV-ers stonden alle drie goed, maar het was toch niet mogelijk nog drie partijen te winnen. Marjory Feyt gaf wel het goede voorbeeld, Ze speelde veel agressiever dan haar tegenstander en kreeg daardoor veel terreinvoordeel. Dat monde uit in een doorbraak naar dam en daarna was het snel gebeurd. Marjory maakte de rol van kopvrouw dus meer dan waard. Kees Maliepaard had wel beter spel, maar in het late middenspel werd er mogelijk niet helemaal secuur gespeeld. Analyse zal moeten uitwijzen of Kees de winst gemist heeft, maar waarschijnlijk is dat niet het geval. Ook Wim van Mourik stond goed, maar zijn tegenstander wist alles te neutralieren, zodat de partij in een gelijkwaardige remise eindigde. Hiermee sloot WSDV 4 af met een 10-6 nederlaag. Op papier was de tegenstander ook sterker en deze uitslag was een terechte uitslag.