Darya Tkachenko

WSDV-2: gewogen en te licht bevonden

The unconvenient truth: WSDV2 is gewogen en te licht bevonden. Na een wat wisselvallig seizoen nam DES Lunteren ons de maat en de uitslag loog er niet om: 13-7. Weg aansluiting met de top maar de versterkte degradatiezone is gelukkig ver weg. Ook is ons nog resterende programma op papier niet al te zwaar.

De uit de ereklasse gedegradeerde opponent heeft al veel punten verspeeld maar draaide in De Doorbraak op volle toeren.

Arie pakte in een klassieke partij tegen Arjan van Galen (ruim 100 ratingpunten meer) keurig een gelijkwaardig punt. Sacha plaatste tegen de sterke Stijn Overeem al snel brutaal een (centrale) voorpost. Dit was prima speelbaar maar één verkeerde zet werd ons jonge talent fataal. Na een lange forcing kon ze opgeven.

Wouter speelde een interessant positiepartij met Coen Bommel. Onderweg kwam hij er echter plotsklaps achter dat een afwikkeling niet gelijk was gebleven maar hem een schijf had gekost. Waarna hevig verzet niet meer kon baten.

Darya kon helaas geen potten breken tegen Johan Top. Zoals zo vaak toverde de voor de titel Sportvrouw van het Jaar in Wageningen genomineerde vice-wereldkampioene in het late middenspel vanuit het niets nog een dreigende aanval. Deze werd echter in de kiem gesmoord: remise derhalve. Marcel en Ronald van de Beek gingen in een randschijvenspel beiden vol voor de winst. Het kon beide kanten op maar het eindigde in een uitgewoede (remise)stand.

Gerben verdiende een pluim. Hij liet zich niet van de wijs brengen door het onregelmatige spel van Henk Klarenbeek. De Lunterense kopman bereikte niets en had zelfs eerder het mindere dan het beste van het spel. De eindstand was volkomen gelijkwaardig.

Alex blijft verbazen. Zowel technisch als tactisch trok hij weer alle registers open. De toch lang niet malse Bert van Harten moest alle zeilen bijzetten en kon niet verhinderen dat hij in een verloren eindspel belandde.

Geen houden aan

Bij Fred ging het mis tegen Laura Timmerman ondanks een kwartier extra bedenktijd. De Ingense veteraan gebruikte zijn extra bedenktijd slecht en vergaloppeerde zich prompt. De stand was zetten lang op diverse manieren volkomen verloren maar mazzel, ervaring en onverzettelijkheid (Fred: ‘Ik heb zo de pest aan verliezen’) leverde alsnog een nooit meer verwacht punt op

.

Robert Jan bestreed de agressieve partijopzet van Peter Hoogteijling (1. 35-30) met uitstekende omsingelende bewegingen. Hij liet de DES-speler echter los komen waarna de stand bijna symmetrisch werd. Geplaagd door tijdnood ging het vervolgens echter mis voor RJ.

Marie had de zware taak de tweede Lunterense kopman af te stoppen. Erwin van Hierden zat lang aan de goede kant van het bord maar meer dan licht voordeel kon hij niet bereiken. Tegen het eind nam de weerstand van Marie echter af en miste zij een paar keer de remise. Waarna zij in een verloren 4-om-4 belandde.